Персидский залив

В 330 году до нашей эры, в Achaemenid династии создала первый Персидской империи в Парс (Персис, или современный Фарс), в юго-западном регионе на Иранском нагорье. Поэтому в греческих источников, водоем, что эта провинция граничит стала известна как в Персидском заливе Учитывая историческую справку с указанием наименования Персидского залива, сэр Арнольд Уилсон упоминает в своей книге, опубликованной в 1928 году, что: Нет воды канала оказался настолько значительным, как Персидский залив для геологов, археологов, географов, торговцев, политиков, экскурсантов, и ученых, будь то в прошлом или в настоящем. Эта вода канала, который отделяет Иран плато из Аравии плита, пользуется иранский идентичность, поскольку по меньшей мере 2200 лет назад. Нет письменного деле осталась со времен до Персидской империи, но и в устной истории и культуры, иранцы назвали южных водах: "Джем моря", "Иран моря", "Парс моря". За годы: 550 до 330 до нашей эры совпадает с суверенитетом первой Персидской империи на Ближнем Востоке области, в особенности в целом части Персидского залива, а некоторые части Аравийского полуострова, название "Парс море" был написан на широко обобщенные тексты. В путевых счет Пифагора, несколько глав, связанных с описанием его путешествия сопровождались Дария Великого, чтобы Суза и Персополис, и в районе описана. Из числа письменных других в тот же период, имеется надпись, и гравировки Дария велика, установлены на стыке водах Персидского залива (Ахмар море = Красного моря), и реки Нил и Риме реки (текущий Средиземноморья), который принадлежит 5 веке до нашей эры, когда, Дария, царя Achaemenid империи назвал Персидский залив водного канала: Парс моря.

Нейминга спора

С 1960 с приходом арабского национализма (Пан-Arabism), начиная с Гамаль Абдель Насер в Арабской Республике Египет, в некоторых арабских странах, в том числе те, граничащих с Персидского залива, которые приняли термин "Персидского залива" (по-арабски: الخلیج العربي аль-khalīj аль-ʿ arabī) для обозначения водного пути. Это спорный и не широко используется за пределами арабского мира, и он не признан Организацией Объединенных Наций. и других международных организаций. Организация Объединенных Наций неоднократно просил о том, что только "Персидском заливе" будет использоваться в качестве официального стандарта и географическое обозначение для тела из воды ". Персидского залива" также древнего название Красного моря. Hecataeus (472 до 509 до н.э.), может быть указано, где Персидского залива и Аравийского залива (Красное море), были четко указаны. Кроме того, карта осталась от Геродота, великий греческий историк (425-484 до н.э.), который вводит Красного моря, Персидского залива. В мире карта Diseark (285-347 до н.э.) тоже Персидского залива и Аравийского залива были совершенно разными. В то же время, многие карты и делами, подготовленный до 8 века со стороны историков, таких, как Арриан. Hecataeus, Геродота, Hiparek, Клавдий Batlamious, Krats Малоус,……, и в исламском период Khwārizmī, Абу Юсеф Ешаг Канди, Ибн Khordadbeh, Батани (Harrani), Mas'udi, Балхи, Estakhri, Ибн Houghal, Aboureyhan Birouni и др. , упомянуть о том, что в настоящее время существует большой моря на юге Ирана названием "Парс моря", "Парс" в Персидском заливе "," Фарс моря "," Фарс в Персидском заливе "," Бахре Фарс "," Синус Persicus "и" Маре Persicum ", и т.д. . В книге под названием "Persilus Aryateria", на греческий путешественник в 1 веке н.э., назвал Красного моря, Аравийского залива, а Индийского океана был назван Aryateria море, в водах на побережье Омана, называется Парс моря; Барбарус региона (между Оман и Йемен побережье называются, принадлежащих к Парс ", и в Персидском заливе, расположенных на южной стороне Иран называется: Персидского залива. В описании водоема, жизнь персов, живущих на обе стороны были также подтверждены. Совсем недавно, на двадцать третьей сессии Организации Объединенных Наций в марте-апреле 2006 года, название "Персидский залив" был вновь подтвержден в качестве законного и официального термина для использования членами Организации Объединенных Наций.

ペルシャ湾

紀元前330では、ペルシア帝国アケメネス朝の最初の王朝が確立さ部（ persis 、または近代ファールス州）で、イラン南西部の高原。結果的には、ギリシャの源は、体内の水分を境として知られるこの道に来たペルシャ湾歴史的背景を考慮し、名前をペルシャ湾には、本の中で言及ウィルソンアーノルド卿は、 1928年に出版さ： 水チャネルの重要されていないので、地質学者としてのペルシア湾には、考古学者、地理学者、商人、政治家、 excursionists 、と学者が存在するかどうか、過去のです。この水チャネルを分けるイラン高原からアラビアプレートは、イランのアイデンティティが享受して以来、少なくとも2200年前です。 いいえ書かれた証書が残って以来、ペルシア帝国時代の前に、それまでの歴史や文化経口は、イランが南部の海域と呼ばれる： "ジャムの海" 、 "イランの海" 、 "海の部" 。 期間中の年： 550〜330恐竜同じで、最初のペルシア帝国の主権は、中東地域、特に全体をいくつかの部分ペルシャ湾とアラビア半島の部分は、その名の"海の部"と書かれてコンパイルされて広くテキストです。 ピタゴラスは、旅行収支のは、いくつかの章には彼の説明に関連し、偉大な旅行を伴うダリウスは、スーザとペルセポリスには、その地域との説明が記載されます。他人の記述の中から、同じ期間で、その碑文には、偉大な彫刻のダリウス、インストールジャンクションのアラビア湾の水域（アフマル海=紅海）とナイル川やローマ川（現在の地中海）に属します紀元前5世紀のどこに、ダリウスは、アケメネス朝の王には、ペルシャ湾に水チャネルの名前：海部です。

命名論争

1960年代以来、アラブ民族主義の台頭で（汎アラブ主義） 、始まるのガマルアブダルナセルエジプトアラブ共和国は、いくつかのアラブ諸国など、ペルシア湾に面するものは、その用語が採択した"アラビア湾" （アラビア語： الخلیجアルアルالعربي khalīj ʿ arabī ）水路を参照してください。 これはよく使われて物議を醸すとは、アラブ世界の外でも認識されることは、国連のです。 や他の国際機関です。多くの機会には、国連の要求しただけで"ペルシャ湾"と、公式に使用される標準的地理的名称は、体内の水分です。 "アラビア湾"の名前でも、古代の紅海。 ヘカタイオス（紀元前472から509 ）はどこに記載できるペルシャ湾とアラビア湾（紅海）が明確に表示されています。地図上では、ヘロドトスからも引き続き、偉大なギリシャの歴史家（紀元前425から484 ）を紹介し、アラビア湾紅海ようです。 は、世界地図のdiseark （紀元前285から347 ）あまりにも、ペルシャ湾とアラビア湾が明確に区別されています。それと同時に、多くの地図や行いを用意するなど、 8世紀の歴史学者arrianされる。 ヘカタイオス、ヘロドトス、 hiparek 、クラウディウスbatlamious 、 krats malous 、 … …とは、イスラムの期間中、 khwārizmī 、約yousef eshaghカンジ、イブンkhordadbeh 、 batani （ harrani ） 、 mas'udi 、 balkhi 、 estakhri 、イブンhoughal 、および他aboureyhan birouniは、広い海に言及したことがあるという名前で、イラン南部の"海の部" 、 "湾岸部" 、 "ファールス州の海" 、 "ファールス州ガルフ" 、 " bahreファールス州" 、 " persicus洞"と"メアpersicum "といったように。本の中で、名前は" persilus aryateria "は、様は、 1日には、ギリシャの世紀と呼ばれる広告は、アラビア湾紅海として; aryateriaインド洋海と命名されました;オマーンの海域では、海岸部と呼ばれる海; barbarus地域（間オマーン、イエメンの海岸部に属していると呼ばれる、との南側に位置し、湾岸の名前がイラン：ペルシャ湾。体内の水を記述すると、ペルシア人暮らしの生活の両面でも確認されています。 最も最近では、 3番目のセッションは、 20 - 3 - 4月の国連で2006年には、名前を"ペルシャ湾"と再度確認されたとの公式用語として、合法的に使用される国連のメンバーです。

Golfo Persico

Nel 330 aC, la dinastia achemenide istituito il primo Impero persiano e Pars (Perside, o moderna Fars), e la parte sud occidentale della regione del plateau iraniano. Di conseguenza, le fonti e il greco, il corpo di acqua che confina questa provincia è venuto essere conosciuto come il Golfo Persico Considerando il contesto storico del nome del Golfo Persico, Sir Arnold Wilson parla in un libro, pubblicato nel 1928, che: Nessun canale d'acqua è stata così importante come il Golfo Persico a geologi, archeologi, geografi, i commercianti, i politici, gli escursionisti, gli studiosi e se in passato o nel presente. Questo canale d'acqua che separa l'Iran, l'Arabia Plateau da Tavola, ha goduto di uno iraniano Identity almeno dal 2200 anni fa. Nessun atto scritto è rimasta dopo la prima era l'Impero persiano, ma la storia e la cultura orale, gli iraniani hanno chiamato acque del sud: "Jam Mare", "Iran Mare", "Pars Mare". Nel corso degli anni: 550 a 330 B.C. In coincidenza con la sovranità del primo Impero persiano sul Medio Oriente, soprattutto tutta la parte del Golfo Persico e di alcune parti della Penisola Arabica, il nome di "Pars Mare" è stato ampiamente scritto nei testi compilati. In viaggio conto di Pitagora, vari capitoli sono legati alla descrizione dei suoi viaggi accompagnato da Darius il Grande, a Susa e Persepoli, e la zona è descritto. Tra gli scritti degli altri, nello stesso periodo, vi è la scritta e incisione di Dario il grande, installato allo svincolo delle acque del Golfo Arabico (Ahmar Mar Rosso = mare) e il fiume Nilo e il fiume di Roma (attuale Mediterraneo), che appartiene alla Il 5 ° secolo aC dove, Dario, il re di achemenide Impero ha indicato il nome del Golfo Persico Acqua Canale: Pars Mare.

Naming controversia

Dal 1960, con l'ascesa del nazionalismo arabo (Pan-Arabism), a partire da Gamal Abdel Nasser la Repubblica araba d'Egitto, alcuni paesi arabi, compresi quelli che costeggia il Golfo Persico, hanno adottato il termine "Golfo Arabico" (in arabo: الخلیج العربي al-khalīj al-ʿ arabī) per riferirsi al corso d'acqua. Questo è controversa e non è comunemente utilizzato al di fuori del mondo arabo, e non è riconosciuta dalle Nazioni Unite. E di altre organizzazioni internazionali. Le Nazioni Unite, in molte occasioni ha chiesto che solo "Golfo Persico" essere utilizzato come standard ufficiale e la denominazione geografica per il corpo d'acqua. "Golfo Arabico" è anche un antico nome per il Mar Rosso. Hecataeus (472 al 509 aC), dove può essere dichiarato Golfo Persico e il Golfo Arabico (Mar Rosso) hanno mostrato chiaramente. Anche una mappa è rimasta da Erodoto, il grande storico greco (425-484 aC) che introduce nel Mar Rosso come il Golfo Arabico. Nella mappa del mondo di Diseark (285-347 aC) troppo, il Golfo Persico e il Golfo Arabico sono stati chiaramente distinti. Allo stesso tempo, molte mappe e preparati fatti fino al 8 ° secolo dagli storici come Arriano. Hecataeus, Erodoto, Hiparek, Claudio Batlamious, Krats Malous,…… e nel periodo islamico, Khwārizmī, Yousef Abou Eshagh Kandi, Ibn Khordadbeh, Batani (Harrani), Mas'udi, Balkhi, Estakhri, Ibn Houghal, Aboureyhan Birouni e altri , Che non vi è menzione di un ampio mare a sud di Iran denominata "Pars Mare", "Pars Golfo", "Fars Mare", "Fars Golfo", "Bahre Fars", "Sinus Persicus" e "Mare Persicum" e così via . In un libro, chiamato "Persilus Aryateria", il giovane greco del 1 ° secolo dC, ha chiamato il Mar Rosso come golfo arabo, l'oceano indiano è stato nominato Aryateria Mare; acque in Oman Coast è chiamato Pars Mare; Barbarus regione (tra Oman e Yemen costa sono chiamati appartenenti a Pars, e il Golfo situato a sud di Iran è denominato: Golfo Persico. Con la descrizione del corpo idrico, la vita dei Persiani di vita a entrambi i lati sono stati anche confermati. Più di recente, presso la Ventitreesima sessione della Nazioni Unite nel marzo-aprile 2006, il nome "Golfo Persico" è stato confermato ancora una volta come il legittimo e il termine ufficiale per essere usato dai membri della Nazione Unite.

Περσικος Κολπος

Το 330 π.Χ., οι Achaemenid δυναστεια ιδρυθηκε η πρωτη περσικη αυτοκρατορια σε Pars (Persis, η συγχρονη Fars) στη νοτιοδυτικη περιοχη του ιρανικου οροπεδιου. Κατα συνεπεια και τις ελληνικες πηγες, το σωμα του νερου που συνορευε επαρχιας αυτης που εγινε γνωστη ως τον Περσικο Κολπο Λαμβανοντας υποψη το ιστορικο ονομα του Περσικου Κολπου, ο Sir Arnold Wilson αναφερει σε ενα βιβλιο, που δημοσιευθηκε το 1928, οτι: Νερο καναλι δεν ηταν τοσο σημαντικη οσο και στον Περσικο Κολπο γεωλογοι, αρχαιολογοι, γεωγραφων, οι εμποροι, οι πολιτικοι, οι εκδρομεις, και λογιοι ειτε στο παρελθον η στο παρον. Αυτο το νερο καναλι που χωριζει το Ιραν Οροπεδιο απο την Αραβια Plate, απολαμβανε μια ιρανικη Ταυτοτητα τουλαχιστον απο 2200 χρονια πριν. Γραπτη πραξη δεν εχει παραμεινει απο την εποχη πριν απο την Περσικη Αυτοκρατορια, αλλα και την προφορικη ιστορια και τον πολιτισμο, τους Ιρανους εχουν ζητησει τη νοτια υδατα: "Jam Θαλασσα", "Θαλασσα του Ιραν", "Pars Θαλασσα". Κατα τη διαρκεια των ετων: 550 εως 330 B.C. συμπιπτει με την κυριαρχια του πρωτου Περσια για το χωρο της Μεσης Ανατολης, ειδικα το ολο μερος του Περσικου Κολπου και ορισμενα τμηματα της Αραβικης Χερσονησου, το ονομα του "Pars Θαλασσα" εχει ευρεως στην καταρτιζονται γραπτα κειμενα. Στο ταξιδιωτικο λογαριασμο του Πυθαγορα, πολλα κεφαλαια σχετιζονται με την περιγραφη των ταξιδευει συνοδευομενος απο Δαρειος ο Μεγας, για να Susa και Περσεπολις και την εκταση που περιγραφεται. Απο τα συγγραμματα του, μεταξυ αλλων, κατα την ιδια περιοδο, υπαρχει η επιγραφη και χαρακτικης του Darius, μεγαλη εγκατεστημενη στη διασταυρωση των υδατων του αραβικου κολπου (= Ερυθρα Θαλασσα Ahmar θαλασσα) και του ποταμου Νειλου ποταμου και της Ρωμης (τωρινη Μεσογειου), η οποια ανηκει στην του 5 ου αιωνα π.Χ., οπου, Darius, ο βασιλιας της Περσια εχει το ονομα του Περσικου Κολπου Water Channel: Pars Θαλασσα.

Ονοματοδοσια διαφορας

Απο το 1960 με την ανοδο του αραβικου εθνικισμου (Pan-Arabism), αρχιζοντας με Γκαμαλ Αμπντελ Νασερ της Αραβικης Δημοκρατιας της Αιγυπτου, ορισμενες αραβικες χωρες, καθως και εκεινες που συνορευουν με τις χωρες του Περσικου Κολπου, εχουν υιοθετησει τον ορο "Arabian Gulf" (στα αραβικα: الخلیج العربي al-khalīj al-ʿ arabī) να αναφερθω στις πλωτες. Αυτο ειναι αμφιλεγομενο και δεν χρησιμοποιειται συχνα εξω απο τον αραβικο κοσμο, ουτε ειναι αναγνωρισμενο απο τα Ηνωμενα Εθνη. και αλλους διεθνεις οργανισμους. Των Ηνωμενων Εθνων, σε πολλες περιπτωσεις, οτι εχει ζητησει μονο "Περσικο Κολπο" να χρησιμοποιειται ως η επισημη και τυπικη γεωγραφικη ενδειξη για το σωμα του νερου. "Arabian Gulf" ειναι επισης ενα αρχαιο ονομα για την Ερυθρα Θαλασσα. Hecataeus (472 εως 509 π.Χ.), οπου μπορει να αναφερθει στον Περσικο Κολπο και αραβικου κολπου (Ερυθρα Θαλασσα), εχουν σαφως. Επισης, ενα χαρτη παρεμεινε απο τον Ηροδοτο, ο μεγαλος Ελληνας ιστορικος (425-484 π.Χ.), η οποια εισαγει Ερυθρα Θαλασσα ως τον Αραβικο Κολπο. Στον παγκοσμιο χαρτη της Diseark (285-347 π.Χ.), στον Περσικο Κολπο και αραβικου κολπου εχουν σαφως διακριτη. Ταυτοχρονα, πολλοι χαρτες και πραξεις ετοιμοι μεχρι τον 8 ο αιωνα απο τους ιστορικους οπως Αρριανο. Hecataeus, Ηροδοτος, Hiparek, Claudius Batlamious, Krats Malous,…… και την ισλαμικη περιοδο, Khwārizmī, Abou Yousef Eshagh Kandi, Ibn Khordadbeh, Batani (Harrani), Mas'udi, Balkhi, Estakhri, Ibn Houghal, Aboureyhan Birouni και αλλοι , αναφερουν οτι υπαρχει μια μεγαλη θαλασσα στα νοτια του Ιραν, το ονομα "Pars Θαλασσα", "Pars Κολπου", "Fars Θαλασσα", "Fars Κολπου", "Bahre Fars", "κολπων Persicus" και "Mare Persicum" και ουτω καθεξης . Σε ενα βιβλιο, που ονομαζεται "Persilus Aryateria", η Ελληνικη ατομο του 1ου αιωνα μ.Χ. εχει ζητησει την Ερυθρα Θαλασσα ως Arabian κολπο · του Ινδικου ωκεανου εχει ονομα Aryateria Θαλασσας · τα υδατα σε Ομαν Coast ονομαζεται Pars Θαλασσας · Barbarus περιοχη (μεταξυ Ομαν και την Υεμενη ακτη καλουνται να Pars ανηκουν, και τις χωρες του Κολπου που βρισκεται στη νοτια πλευρα του Ιραν ονομαζεται: Περσικο Κολπο. Χαρακτηριζοντας το νερο σωμα, τη ζωη των Περσων που ζουν στις δυο πλευρες εχουν επισης επιβεβαιωσει. Πιο προσφατα, κατα την Εικοστη τριτη συνοδο των Ηνωμενων Εθνων το Μαρτιο-Απριλιο του 2006, η ονομασια "Περσικο Κολπο", οπως επιβεβαιωθηκε και παλι το νομιμο και ο επισημος ορος που πρεπει να χρησιμοποιειται απο τα μελη των Ηνωμενων Εθνων.

Golfe Persique

En 330 avant J.-C., la dynastie achéménide, a établi le premier Empire perse dans Pars (Persis, Fars ou moderne) dans la région sud-ouest du plateau iranien. En conséquence, dans les sources grecques, la masse d'eau bordé que cette province est venu à être connu comme le golfe Persique Vu l'historique du nom du golfe Persique, Sir Arnold Wilson cite dans un livre, publié en 1928, que: Pas d'eau canal a été d'une importance telle que le golfe Persique pour les géologues, archéologues, géographes, les marchands, les politiciens, les excursionnistes et les spécialistes que ce soit dans le passé ou dans le présent. Ce canal d'eau qui sépare l'Iran du Plateau de l'Arabie Planche, a bénéficié d'un Iranien d'identité depuis au moins 2200 ans. Aucun acte écrit est resté depuis l'époque avant de l'Empire perse, mais dans l'histoire orale et de la culture, les Iraniens ont appelé les eaux du sud: "Jam mer", "l'Iran mer", "Pars mer». Au cours des années: 550 à 330 B.C. Coïncidant avec la souveraineté du premier Empire perse sur la zone Moyen-Orient, en particulier la partie de l'ensemble du golfe Persique et dans certaines régions de la péninsule arabique, le nom de "Pars mer" a été largement écrit dans la compilation des textes. Dans le compte des voyages de Pythagore, plusieurs chapitres ont trait à la description de ses voyages accompagnés par Darius le Grand, à Suse et Persépolis, et la zone est décrite. Parmi les écrits des autres dans la même période, il ya l'inscription et la gravure de Darius, le grand, installé à la jonction des eaux du golfe Arabique (Ahmar mer Rouge = mer) et du Nil fleuve et rivière Rome (actuel Méditerranée), qui appartient à 5e siècle avant J.-C., où, Darius, le roi de l'empire achéménide a nommé le golfe Persique Water Channel: Pars mer.

Naming différend

Depuis les années 1960, avec la montée du nationalisme arabe (panarabisme), en commençant par Gamal Abdel Nasser de la République arabe d'Égypte, dans certains pays arabes, y compris celles qui bordent le golfe Persique, ont adopté le terme «golfe Arabique» (en arabe: الخلیج العربي khalīj al-al-ʿ arabī) pour faire référence à la voie navigable. Ce n'est pas controversée et couramment utilisé en dehors du monde arabe, et cela n'est pas reconnu par l'ONU. Et d'autres organisations internationales. L'ONU a, à maintes reprises demandé que seules les "golfe Persique" être utilisé comme norme officielle et géographique de la masse d'eau. "Golfe arabique" est également un ancien nom de la mer Rouge. Hécatée (472 à 509 avant JC) peut être indiqué, le cas du golfe Persique et du golfe Arabique (mer Rouge) ont été clairement indiqués. Aussi est resté une carte d'Hérodote, le grand historien grec (425-484 avant JC) qui introduit la mer Rouge, comme le golfe Arabique. Dans le monde de la carte Diseark (285-347 avant JC) aussi, du golfe Persique et du golfe Arabo-Persique ont été clairement distincts. Dans le même temps, de nombreuses cartes et les actes préparés jusqu'à la 8e siècle par les historiens comme la Arrien. Hécatée, Hérodote, Hiparek, Claudius Batlamious, Krats Malous,…… et de la période islamique Khwārizmī, Abou Youssef Eshagh Kandi, Ibn Khordadbeh, Batani (Harrani), Mas'udi, Balkhi, Estakhri, Ibn Houghal, Aboureyhan Birouni et d'autres , Mentionner qu'il existe une vaste mer au sud de l'Iran appelée "Pars mer", "Pars du Golfe», «Fars mer", "Fars du Golfe", "Bahre Fars", "Sinus Persicus» et «Mare Persicum", et ainsi de suite . Dans un livre, nommé "Persilus Aryateria», le voyageur grec du 1er siècle après JC a appelé la Mer Rouge comme golfe Arabique; l'océan Indien a été nommé Aryateria mer, les eaux de Côte d'Oman est appelé Pars mer; Barbarus région (entre Oman et le Yémen sont appelés côte appartenant à Pars, et le golfe située au côté sud de l'Iran se nomme: Golfe Persique. En décrivant la masse d'eau, la vie des Perses qui vivent des deux côtés, ont également été confirmés. Plus récemment, lors de la vingt-troisième session de l'ONU en mars-avril 2006, le nom de «golfe Persique» a été confirmé à nouveau que le légitime et le terme officiel pour être utilisé par les membres des Nations Unies.

Persischer Golf

Im Jahr 330 v. Chr., die Achaimeniden-Dynastie wurden die ersten persischen Reiches in Pars (Persis, oder modern Fars) in der südwestlichen Region der iranischen Hochebene. Folglich in der griechischen Quellen, die der Körper Wasser, grenzt dieser Provinz zu finden, die als am Persischen Golf Angesichts der historischen Hintergrund des Namens Persischen Golf, Sir Arnold Wilson erwähnt, in einem Buch, erschienen im Jahr 1928, dass: Kein Wasser Kanal war so bedeutend wie Persischen Golf zu den Geologen, Archäologen, Geographen, Kaufleute, Politiker, Ausflügler und Wissenschaftlern, ob in der Vergangenheit oder Gegenwart. Dieses Wasser, Kanal trennt den Iran aus dem Plateau Plate-Arabien, hat sich ein iranischer Identität seit mindestens 2200 Jahren. Keine schriftliche Urkunde blieb seit der Ära vor der persischen Reiches, sondern auch in der mündlichen Geschichte und Kultur, die Iraner haben den südlichen Gewässern: "Sea Jam", "Iran Sea", "Pars Sea". Im Laufe der Jahre: 550 bis 330 B.C. Zeitgleich mit der Souveränität der ersten persischen Reiches über den Nahen Osten, vor allem den gesamten Teil des Persischen Golfs und einigen Teilen der arabischen Halbinsel, der Name "Pars Meer" wurde weit in den Texten zusammengestellt. In den Reiseverkehr von Pythagoras, mehrere Kapitel sind im Zusammenhang mit der Beschreibung seiner Reisen begleitet von Darius dem Großen, Susa und Persepolis, und die Gegend ist beschrieben. Aus den Schriften von anderen in der gleichen Zeit, es ist die Inschrift und Gravieren von Darius das große, installiert an der Kreuzung von Gewässern der Arabischen Golfstaaten (Ahmar Red Sea = Meer) und der Fluss Nil-Fluss und Rom (aktuell Mittelmeer), gehört zu Dem 5. Jahrhundert v. Chr., wo, Darius, der König der Achaimeniden-Reiches hat am Persischen Golf Water Channel: Pars Meer.

Naming Streit

Seit den 1960er Jahren mit dem Aufkommen des arabischen Nationalismus (Pan-Arabism), beginnend mit Gamal Abdel Nasser den Arabischen Republik Ägypten, einige arabische Länder, darunter auch diejenigen, an der Grenze zu den Persischen Golf, haben den Begriff "Arabian Gulf" (auf Arabisch: الخلیج العربي al-khalīj al-ʿ arabī), um auf dem Wasserweg. Dies ist nicht umstritten und häufig verwendete außerhalb der arabischen Welt, und er ist auch keine Anerkennung durch die Vereinten Nationen. Und anderen internationalen Organisationen. Die Vereinten Nationen bei vielen Gelegenheiten hat darum gebeten, dass nur "Persian Gulf" verwendet werden, wie die Amts-und Standard-geographische Bezeichnung für den Körper Wasser. "Arabischen Golf" ist auch eine alte Bezeichnung für das Rote Meer. Hekataios (472 bis 509 v. Chr.) kann festgestellt werden, wo Persischen Golf und Arabischen Golfstaaten (Rotes Meer) wurden deutlich gezeigt. Auch eine Karte blieb aus Herodot, der große griechische Historiker (425-484 v. Chr.), führt am Roten Meer wie am Arabischen Golf. In der Weltkarte von Diseark (285-347 v. Chr.) zu, Persischen Golf und Arabischen Golf wurden deutlich. Zur gleichen Zeit, viele Karten und Urkunden bereit, bis zum 8. Jahrhundert von den Historikern wie Arrian. Hekataios, Herodot, Hiparek, Claudius Batlamious, Krats Malous,…… und in der islamischen Periode, Khwārizmī, Abou Yousef Eshagh Kandi, Ibn Khordadbeh, Batani (Harrani), Mas'udi, Balkhi, Estakhri, Ibn Houghal, Aboureyhan Birouni und andere , Erwähnen, daß es eine breite Meer bei Süden des Iran namens "Pars Sea", "Pars Golf", "Meer Fars", "Fars Golf", "Fars Bahre", "Sinus Persicus" und "Mare Persicum" und so weiter . In einem Buch namens "Persilus Aryateria", die griechischen Reisenden des 1. Jahrhunderts n. Chr. hat das Rote Meer als arabischen Golf; Indischen Ozean bezeichnet worden Aryateria Meer, die Gewässer in Oman Coast heißt Pars Meer; Barbarus Region (zwischen Oman und Jemen Küste sind aufgerufen, die Pars und den Golfstaaten an der Südseite der Iran heißt: Persischen Golf. Durch die Beschreibung der Körper Wasser, das Leben der Perser leben auf beiden Seiten wurden ebenfalls bestätigt. Vor kurzem, bei der Twenty-dritte Sitzung der Vereinten Nationen im März-April 2006, der Name "Persischen Golf" wurde erneut bestätigt, als die legitime und die offizielle Bezeichnung verwendet werden, um von den Mitgliedern der Vereinten Nationen.

Persian Gulf

In 330 B.C, the Achaemenid dynasty established the first Persian Empire in Pars (Persis, or modern Fars) in the southwestern region of the Iranian plateau. Consequently in the Greek sources, the body of water that bordered this province came to be known as the Persian Gulf

Considering the historical background of the name Persian Gulf, Sir Arnold Wilson mentions in a book, published in 1928 that:

No water channel has been so significant as Persian Gulf to the geologists, archaeologists, geographers, merchants, politicians, excursionists, and scholars whether in past or in present. This water channel which separates the Iran Plateau from the Arabia Plate, has enjoyed an Iranian Identity since at least 2200 years ago.

No written deed has remained since the era before the Persian Empire, but in the oral history and culture, the Iranians have called the southern waters: "Jam Sea", "Iran Sea", "Pars Sea".
During the years: 550 to 330 B.C. coinciding with sovereignty of the first Persian Empire on the Middle East area, especially the whole part of Persian Gulf and some parts of the Arabian Peninsula, the name of "Pars Sea" has been widely written in the compiled texts.

In the travel account of Pythagoras, several chapters are related to description of his travels accompanied by Darius the Great, to Susa and Persepolis, and the area is described. From among the writings of others in the same period, there is the inscription and engraving of Darius the great, installed at junction of waters of Arabian Gulf (Ahmar Sea = Red sea) and Nile river and Rome river (current Mediterranean) which belongs to the 5th century BC where, Darius, the king of Achaemenid Empire has named the Persian Gulf Water Channel: Pars Sea.

Naming dispute

Since the 1960s with the rise of Arab nationalism (Pan-Arabism), starting with Gamal Abdel Nasser's Arab Republic of Egypt, some Arab countries, including the ones bordering the Persian Gulf, have adopted the term "Arabian Gulf" (in Arabic: الخلیج العربي al-khalīj al-ʿarabī) to refer to the waterway.

This is controversial and not commonly used outside of the Arab world, nor is it recognized by the United Nations.

and other international organizations. The United Nations on many occasions has requested that only "Persian Gulf" be used as the official and standard geographical designation for the body of water."Arabian Gulf" is also an ancient name for the Red Sea.

Hecataeus (472 to 509 B.C.) can be stated where Persian Gulf and Arabian Gulf (Red Sea) have been clearly shown. Also a map has remained from Herodotus, the great Greek historian (425-484 B.C.) which introduces Red Sea as the Arabian Gulf.

In the world map of Diseark (285-347 B.C.) too, Persian Gulf and Arabian Gulf have been clearly distinct. At the same time, many maps and deeds prepared up to the 8th century by the historians such as Arrian.

Hecataeus, Herodotus, Hiparek, Claudius Batlamious, Krats Malous,…… and in the Islamic period, Khwārizmī, Abou Yousef Eshagh Kandi, Ibn Khordadbeh, Batani (Harrani), Mas'udi, Balkhi, Estakhri, Ibn Houghal, Aboureyhan Birouni and others, mention that there is a wide sea at south of Iran named “Pars Sea”, “Pars Gulf”, “Fars Sea”, “Fars Gulf”, “Bahre Fars”, “Sinus Persicus” and “Mare Persicum” and so on. In a book, named “Persilus Aryateria”, the Greek traveller of the 1st century A.D. has called the Red Sea as Arabian gulf; the Indian ocean has been named Aryateria Sea; the waters at Oman Coast is called Pars Sea; Barbarus region (between Oman and Yemen coast are called belonging to Pars, and the Gulf located at south side of Iran is named: Persian Gulf. By describing the water body, the life of Persians living at both sides have also been confirmed.

Most recently, at the Twenty-third session of United Nation in March-April 2006, the name "Persian Gulf" was confirmed again as the legitimate and the official term to be used by members of United Nation.

نام خلیج فارس

خلیج فارس نامی است به جای مانده از کهن‌ترین منابع، زیرا که از سده‌های پیش از میلاد سر بر آورده‌است، و با پارس و فارس - نام سرزمین ملت ایران - گره خورده‌است. در سالهای اخیر نام خلیج عربی نیز در برخی منابع بطور محدود بکار رفته است.

از دیدگاه حقوق بین‌المللسازمان ملل متحد در چندین نوبت در بیانیه‌ها، اصلاحیه‌ها و مصوبه‌های گوناگون و با انتشار نقشه‌های رسمی، نه تنها بر رسمی بودن نام «خلیج فارس» تاکید کرده، بلکه از هیات‌های بین‌المللی خواسته که در مکاتبات رسمی به ویژه در اسناد سازمان ملل از نام کامل «خلیج فارس» استفاده نمایند.

لیست اسناد سازمان ملل درباره نام «خلیج فارس»سند شماره ۶۱ نشست بیست و سوم سازمان ملل متحد در وین (۲۸ مارس تا ۴

آوریل ۲۰۰۶) با عنوان «رسمیت تاریخی، جغرافیایی و حقوقی نام خلیج فارس»

سند ST/CS/SER.A/۲۹/Add.۲ در تاریخ ۱۸ اوت ۱۹۹۴ (۲۷ مرداد ۱۳۷۳)

قطعنامه UNLA ۴۵٫۸.۲ در تاریخ ۱۰ اوت ۱۹۸۴ (۱۹ مرداد ۱۳۶۳)

قطعنامه UNAD ۳۱۱/Qen در تاریخ ۵ مارس ۱۹۷۱ (۱۴ اسفند ۱۳۴۹)

نقشه رسمی کمیسیون اقتصادی و اجتماعی غرب آسیا، شماره ۳۹۷۸ چاپ سازمان ملل (سپتامبر ۲۰۰۷)

نقشه رسمی ایران، شماره ۳۸۹۱ چاپ سازمان ملل (ژانویه ۲۰۰۴)

نقشه رسمی غرب آسیا، شماره ۳۹۷۸ چاپ سازمان ملل (نوامبر ۱۹۹۸)

در دوران باستان

قدمت خلیج فارس با همین نام چندان دیرینه‌است که عده‌ای معتقدند خلیج فارس گهواره تمدن عالم یا خاستگاه نوع بشر است.» ساکنان باستانی این منطقه، نخستین انسان‌هایی بودند که روش دریانوردی را آموخته و کشتی اختراع کرده و شرق و غرب را به یکدیگر پیوند داده‌اند.

دوران هخامنشی

دریانوردی ایرانیان در خلیج فارس، قریب پانصد سال پیش از میلاد مسیح و در دوران سلطنت داریوش اول آغاز شد. داریوش بزرگ، نخستین ناوگان دریایی جهان را به وجود آورد. کشتی‌های او طول رودخانه سند را تا کرانه‌های اقیانوس هند و دریای عمان و خلیج فارس پیمودند، و سپس شبه جزیره عربستان را دور زده و تا انتهای دریای سرخ کنونی رسیدند. او برای نخستین بار در محل کنونی کانال سوئز فرمان کندن کانالی را داد و کشتی‌هایش از طریق همین کانال به دریای مدیترانه راه یافتند. در کتیبه‌ای که در محل این کانال به دست آمده نوشته شده‌است:

«من پارسی هستم. از پارس مصر را گشودم. من فرمان کندن این کانال را داده‌ام از رودی که از مصر روان است به دریایی که از پارس آید پس این جوی کنده شد چنان که فرمان داده‌ام و ناوها آیند از مصر از این آبراه به پارس چنان که خواست من بود.»

سفرنامه فیثاغورث ۵۷۰ قبل از میلاد تا سال ۱۹۵۸ در تمام منابع مکتوب جهان نام خلیج فارس و یا معادلهای آن در دیگر زبانها ثبت شده‌است.
در دوره داریوش دوم ناوگانی ایرانی به رهبری سردار صداسپ ماموریت یافت تا جهان را دور بزند. وی عازم دریای مدیترانه و سواحل شنقیط (موریتانی) تا نزدیک اشانتی و سواحل بنین پیش رفتند ولی در اثر برخورد با اقوام وحشی سفر را ناتمام کذاشتند.
داریوش در این کتیبه از خلیج فارس به نام «دریایی که از پارس می‌آید» نام برده‌است. در کتاب اوستا اگرچه از نام خلیج فارس بطور صریح نام برده نشده اما در مهر یشت در مبحث مهر یا میترا اشاره‌ای نیز به اروندرود شده‌است که در آن دوره ارونگ گفته می‌شده‌است:
دارنده دشت‌های فراخ و اسب‌های تیزرو که از سخن راستین آگاه است و پهلوانی است خوش اندام و نبرد آزما، دارای هزار گوش و هزار چشم و هزار چستی و چالاکی یاد شده، کسی است که جنگ و پیروزی با اوست، هرگز نمی‌خسبد، هرگز فریب نمی‌خورد، اگر کسی با او پیمان شکند خواه در شرق هندوستان باشد یا بر دهنه شط ارنگ، از ناوک او گریز ندارد، او نخستین ایزد معنوی است که پیش از طلوع خورشید فنا ناپذیر تیز اسب بر بالای کوه هرا بر می‌آید و از آن جایگاه بلند سراسر منزلگاه‌های آریایی را می‌نگرد.

در میان یونانیان باستان

یونانی‌های باستان این خلیج را «پرسیکوس سینوس» یا «سینوس پرسیکوس» که همان خلیج فارس است، نامیدند. از آنجا که این نام برای نخستین بار در منابع درست و معتبر تاریخی که غیر ایرانیان نوشته‌اند آمده‌است، هیچ گونه شائبه نژادی در وضع آن وجود ندارد. چنان که یونانیان بودند که نخستین بار، سرزمین ایران را نیز «پارسه» و «پرسپولیس» یعنی شهر یا کشور پارسیان نامیدند. استرابن جغرافیدان سدهٔ نخست میلادی نیز به کرات در کتاب خود از خلیج فارس نام برده‌است. وی محل سکونت اعراب را بین دریای سرخ و خلیج فارس عنوان می‌کند. همچنین فلاریوس آریانوس مورخ دیگر یونانی در کتاب تاریخ سفرهای جنگی اسکندر از این خلیج به نام «پرسیکون کیت» که چیزی جز خلیج فارس، نیست نام می‌برد.
البته جست‌وجو در سفرنامه‌ها یا کتاب‌های تاریخی بر حجم سندهای خدشه ناپذیری که خلیج فارس را «خلیج فارس» گفته‌اند، می‌افزاید. این منطقه آبی همواره برای ایرانیان که صاحب حکومت مقتدر بوده‌اند و امپراتوری آن‌ها در سده‌های متوالی بسیار گسترده بود هم از نظر اقتصادی و هم از نظر نظامی اهمیت خارق العاده‌ای داشت. آن‌ها از این طریق می‌توانستند با کشتی‌های خود به دریای بزرگ دسترسی پیدا کنند و به هدف‌های اقتصادی و نظامی دست یابند.

در سده‌های اخیر

تا قرن ۱۹ میلادی، تقریبا در تمامی اسناد موجود، این آبراهه در فارسی با نام خلیج فارس یا دریای فارس، در عربی با نام‌های الخلیج الفارسي یا بحرالفارسي یا بحرالعجم، و در زبان‌های اروپایی با نام‌هایی مانند Persian Gulf، Sinus Persicus، Persische Golf، و Golfo di Persia نامیده می‌شده است.

در زبان عربی

آثار عرب زبان نیز بهترین و غنی‌ترین منابعی هستند که برای شناسایی و توجیه کیفیت تسمیه این دریا می‌تواند در این بررسی مورد استفاده قرار گیرد. در تمام منابع عربی تا قبل از سال ۱۹۵۸ خلیج فارس با نام بحر فارس و یا خلیج فارس ثبت شده‌است در این منابع و آثار از دریای فارس و چگونگی آن بیش از آثار فرهنگی موجود در هر زبان دیگری گفت و گو شده‌است. در آثار ابن بطوطه، حمدالله مستوفی، یاقوت حموی، حمزه اصفهانی، ناصرخسرو قبادیانی، ابوریحان بیرونی، ابن بلخی و دیگرانی که اکثر آنان کتاب‌های خود را به زبان عربی نیز نوشته‌اند، و همچنین در آثار نویسندگان جدید عرب از نام «خلیج فارس» بدون کم و کاست یاد شده‌است.

بحر فارس

بحر فارس نامی است که عرب‌ها در قرون اولیه اسلام بجای دریای پارس بکار می‌بردند و این مفهوم شامل خلیج فارس و دریای عرب نیز می‌شد ولی در قرنهای اخیر تنها به پهنه آبی که شامل تنگه هرمز تا دهانه اروند رود می‌شود و بجای بحر فارس خلیج فارس می‌گفتند تا اینکه از سال ۱۹۵۸ بدنبال یک فراخوان از سوی رهبران قوم پرست در اتحادیه عرب مقرر شد که خلیج فارس را خلیج عربی بنامند و اکنون این نام جدید در ۲۲ کشور عربی بکار می‌رود و در بعضی از رسانه‌های غربی نیز این نام جدید بکار گرفته می‌شود. که این امر اعتراض شدید ایرانیان را برانگیخته‌است. ایرانیان بر این باور هستند که نام جدید جعلی و با انگیزه سیاسی و از روی تعصب قومی بکار می‌رود و همچنان نام تاریخی خلیج فارس باید استفاده شود.

نقشه‌ای که توسط استخری جغرافیدان ایرانی در قرن ۹ میلادی در کتاب الاقالیم رسم شده است، و در آن نام «دریای فارس» (بحر فارس) برای خلیج فارس بکار رفته است.

نقشه بریتانیایی چاپ ۱۸۰۸ میلادی که نام «خلیج فارس» را نشان می‌دهد.

نقشه‌ای که سباستین مونستر در سال ۱۵۸۸ میلادی رسم کرده، و نام «خلیج فارس» را نشان می‌دهد.